هیوای هیو

بسم الله رحمن الرحیم

با سلام خدمت  همه دوستان که از این وبلاگ دیدن میکنن و لطف میکنن نظرهاشو رو هم اعلام  میکنن. من خیلی خوشحالم و از این نظر ها هم استقبال میکنم و در این وبلاگ استفاده میکنم .با توجه به مشغله زیاد کاری که دارم همیشه خواستم وبلاگی در شان هیو داشته باشم وپستها را با عکس و مطالب بیهوده پر نکنم اگر دیر به دیر به روز میشم اما سعی در کیفیت وبلاگ دارم و تقریبا هفته ای دو بار نظرات دوستان را میخونم.اما دوست عزیزی که خودشون را هیولی معرفی کردند که تناسب با غیرت هیوی بودن و نکته سنجیشون دارد.عرض بنده این است که دوست عزیزم چرا همش فکر میکردی که این وبلاگ آقای معدندار است مگر عکس و نام بنده در گوشه وبلاگ نیست .در مورد اسم وبلاگ هم باید عرض کنم این اولین وبلاگ شهر هیو است و از اواخر سال ۱۳۸۵فعال شده و بعدا دوستان وبلاگ و وبسایتهای متنوعی برای هیو نوشتن که جای بسی خوشحالی و افتخار است .در مورد نام هیوای هیو این نام برای وبلاگ انتخاب شده و اگر کمی از دامنه و آدرسهای اینترنتی اطلاعات داشته باشید میدانید که هر کسی میتواند این آدرس را بر گزیند و در مورد این هم که این نام برای نشریه نو پا و کم عمر روستایی بوده و نه برای دنیای مجازی .و اگر  هم هر لحظه آقای  معدندار بخواهند بنده  حاضرم این نام را به ایشان هدیه کنم.

در مورد مطالب هم تمامی مطالب را خودم تهیه کرده ام حتی عکسهارا و اگر دوستی مطلبی برایم ارسال میکند بنده نام ارسال کننده را درج میکنم و منبع ارسال با خود فرستنده است.در هیج جای این وبلاگ کپی از سایتی نشده است و اگر هم شده منیع آن ذکر شده (مثال غار در هیو)

بنده با توجه به علاقه ای که از این شهر دارم تمامی وب های آنرا تقریبا هفته دو بار رصد میکنم و جالب اینجاست که عکسهای من در سایتها و فیس بوک مشاهده میشود.

در مورد آقای معدندار بنده ایشان را از نزدیک ندیده ام ولی با قلم ایشان اشنا هستم و فکر میکنم که مسائل فرهنگی هیو وام دار آقای معدندار هست و خیلی بهتر بود که همان گاه نامه هیوای هیو ادامه پیدا میکردولی فکر بنده بزرگتر از آن  است که برای خراب کردن کسی به کار بی افتدو باز هم تاکید میکنم همان گونه که در آرشیو ایم وبلاگ میبینید این وبلاگ در سال۸۵ به ثبت رسیده و فقط بخاطر معرفی شهر زیبایمان و نه کار وقصد دیگری.

در آخر سپاسگذارشما دوستان هستم که با نظرهاتون نشون میدین که شهرتون براتون مهم است.

باتشکر

هیوای هیو

حمیدرضامعدنی

هفتم بهمن نودویک

مطلع شدم که دارن توی سیراب یه حسینیه درست میکنن برای روزهای خاص .یه سوالی توی ذهنم ایجاد شد گفتم توی وبلاگ بیارم نظر شما رو هم بدونم .واقعا یه حسینیه اونم توی سیراب که فقط افراد خاصی میتونن برن اونجا و از اون استفاده کنن واونم در روزهای خاصی از سال که دقیقا عاشورا و تاسوعا و شبهای قدر که  تعداد بع انگشتان دست هم نمیرسه لازم بود.

آیا هدف از این کار خرج کردن بودجه میباشد که اگر چنین هست خیلی واجب تر از حسینیه در هیو وجود دارد که یکیش وضعیت راههای داخل هیو میباشد که وضعیت بسیار افتضاحی دارد که هیچ کس به فکر نیست راه اصلی هیو رو درست کردن و داخا هیو رو ول کردن.یا وضعیت آب هیو هست که از کثیف ترین و آلوده ترین آبها ست  که اونم توی تابستان جیره بندی میشود که بنظر من واجب تر از حسینیه هست اونهم در جایی که تردد سخت است و در شهرکی بنام هیو که در هر محله اش یا مسجد هست یا حسینیه.

اگر هدف شخم زدن سیراب هست که انشاء الله موفق باشید.

البته تمامی آنها فقط در محرم و ماه رمضان استفاده میشود و برای مراسم ختم هم فقط مسجد جامع و مسجد کوی انقلاب استفاده میشود.وفکر هم نکنم درش نماز هم بخوانن

راستی میدانید در هیو چند تا مسجد و حسینیه هست !

بازم خودم کلی عکس گذاشتم .لطفا نظر یادتون نره...

گهی در شر شر آرام یک نهر گهی در ازدحام کوچه و شهر
گهی در صوت یخچال و سماور و گاهی در صدای چیز دیگر
به گوشت آید این آواز هر جا همه هستی از این آواز بر جا
هیو چون ریسمانی بسته بر هم همه ذرات هستی را دمادم
هیو پیوند پنهان خداوند همه هستی از این پیوند خرسند
هیو صوت اک است و زندگی ساز دهد روح تو را تا عشق پرواز
هیو عشق خدای مهربان است شفابخش دل و آرام جان است
هیو از ارتعاشات خدایی است بلند آواترین بانگ خدایی است
حیات کس از ان آوا جدا نیست کسی بیرون ز اقلیم خدا نیست
همه عاشق به این آوای یزدان ز حیوان و گیاه و نوع انسان
هیو یک راز دیرین و قدیمی است اگر چه آشنایی بس صمیمی است
هیو یک نغمه پر رمز و راز است هیو را قصه ای دور و دراز است
همیشه در پس ابهام بوده است سری هارولد رمزش را گشوده است
بداده هدیه این نعمت جهان را گشوده راه اقلیم نهان را
کلیدی داده تا با آن گشایی در اقلیم پنهان خدایی
هیو گفتن کلید گنج یار است تو را این ذکر اینک آشکار است
از این ذکر مقدس بهره بردار بیایی تا رهی در منزل یار
هیو ورد زبان هر خداجو ز استادان اک تا اهل یاهو

بقیه عکسه در ادامه مطالب

دهه شصت يادت هست ؟ دهه خاکی عمر ما!

چسب ضربدری رو شیشه ها آژیر قرمز،ضد هوایی،پناهگاه،صدای آمبولانس
دفترچه بسیج، قحطي شير و كره و موز و ....
گرویی شیشه‌های نوشابه،
هاچ زنبورعسل، پلنگ صورتی،
آدامس خروس نشان،
مداد شیر نشان، پاک‌کن‌های بد پاک‌کن، کاغذ کاهی،

باقی در ادامه مطالب

هر كه ما را ياد كرد ايزد مر او را يار باد

هر كه ما را خوار كرد از عمر برخوردار باد

هر كه اندر ره ما خارى فكند از دشمنى

هر گلى كز باغ وصلش بشكفد بى خار باد

از اون موقعی که من عکسمو تو پروفایل گذاشتم خیلی از دوستان وقتی مارو میبینن لطف دارن خیلی هاشون نظر میدن و بعضی هاشون قول میدن مطلب بفرستن .از همشون ممنونم

اما این عکس و اون نظر سنجی شوراها کار دستمون داد.(البته ما بجز خدا از هیچکس نمی ترسیم)دوستائئ که با این نظر سنجی حال نکردن کلی اعتراض کردن خوب حتما .............

به هر حال ما برای اینکه کسی از دستمون ناراحت نشه و الانم عصر پاچه خواریه من نظر سنجی رو عوض کردم .شاید یه تیکه زمینم هم به ما برسه (البته یه تیکه رو تو ی بهشت رقیه بالاخره بهمون میدن).

ما هر چه کردیم خالصانه بوده و عین بقیه سایتها لینک تبلیغات نذاشتیم.

بازم خوبه مسئولان این وبلاگ رو میخونن 

به امید هر هیوی یک وبلاگ

با سلام تشکر میکنم از آقای محمد رضا معدنی که یه عالمه عکس زیبا برامون فرستاده

عکس :محمدرضا معدنی (فروشگاه علی)

ادامه عکسها در ادامه مطالب........

هیو
اطلاعات کلی
نام رسمی :	هیو
کشور :	ایران
استان :	تهران
شهرستان :	ساوجبلاغ
بخش :	بخش مرکزی
دهستان :	هیو
نام‌های قدیمی :	هوریاوین، هیوین
هیو
مردم
جمعیت	۸٬۰۶۱ نفر
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا :	۱۴۹۷ متر
پانویس‌ها
هیوای هیو

هیو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوجبلاغ در استان تهران ایران. نزدیک ترین شهر به آن از استان قزوین شهر آبیک و از استان تهران شهرهای هشتگرد و نظرآباد است. و در جنوب شهرک طالقان واقع شده‌است

جمعیت

این روستا در دهستان هیو قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۸٬۰۶۱ نفر (۲٬۲۴۷ خانوار) بوده‌است. ^[۱]

هیو که قدمت ۲۰۰۰ ساله دارد در مجاورت کوههای البرز قرار دارد و به علت نزدیکی به مراکز رفت و آمد بیش از روستای شلمزار رشد کرده‌است.ودارای مناظر زیبا در دامنه کوههای البرز می‌باشد. در گذشته نه چندان دور در این روستا اکثریت مردم به کار معدن مشغول بودند خاصه محصولات معدنی آن ذغال سنگ است. با تاسیس و راه اندازی کارخانه‌های سیمان آبیک و فخر ایران و... در چهار دهه پیش در اطراف هیو بیشتر اهالی یا شاغل در این کارخانجات شدند و یا به اصناف وابسته به آن روی آوردند. هیو بسیار خوش آب و هوا بوده و در تابستان هم نیازی به کولر احساس نمی‌شود و حتی در شب‌ها باید در مقابل سرما خود را پوشاند. در ارتفاعات شمالی هیو منطقه‌ای به نام سیراب وجود دارد که با جای دادن یک امام زاده به در خود و دارا بودن درختان گردو و چشمه‌های خاص به یک منطقه تفریحی و زیارتی برای مردم منطقه تبدیل شده‌است. همچنین در ارتفاعات این روستا شرایط مناسبی برای زنبورداری فراهم است.

هیو در گذشته‌ای نه چندان دور دارای مناطقی جنگلی به همراه یک رودخانه بوده‌است که اکنون تنها رودخانه آن به جا مانده‌است.همچنین گرگ که یکی از حیوانات این منطقه بود اکنون دراین محل در معرض نابودی است و مورد حمایت سازمان حمایت از محیط زیست قرار گرفته‌است. گفته می‌شود در گذشته خانی به نام

یکی از دوستان که خودشون را شهروند معرفی کردن یک پیام جالب. کوتاه اما پر محتوی برام فرستاده وظیفه خودم دونستم که این رو پست کنم اگر مسئولی یا همشهریی این وبلاگو خوند کمی فکر کنه.لطفا نظراتتون رو در این مطلب سند کنید.

فقط کمی فکر.......

ما به این مینازیم که هیو باستانی است و قدمت دارد ایا به وضعیت سیراب توجه کرده اید.اگر به فکر حفظ اثار هیو هستیم باید برای هرچه زیبا شدن هیو تلاش کنیم با وعده های الکی و خراب کردن ودرست نکردن جادهها چیزی حل نمیشود

شهروند    17اسفند88

آيينهاي چهارشنبه سوري (از قاشق زنی تا فال کوزه)

از جمله جشن هاي آريايي ، جشن هاي آتش است.  آتش در نزد ایرانیان نماد روشنی ، پاکی ، زندگی ، سازندگی  و تندرستی است.

یکی از جشنهای آتش که در ایران باستان به عنوان پیش درآمد یا پیش باز نوروز وجود داشته و آمیزه ای از چند   رسم گوناگون می باشد، جشن سوری بوده است. سوری به معنی سرخ است و اشاره به سرخی آتشی است که در این روز می افروخته اند .  در تاریخ بخارا نیز آمده است  " چون امیر سدید منصوربن نوح به ملک نشست ، هنوز سال تمام نشده بود که در شب سوری چنان که عادت قدیم است آتشی عظیم افروختند..".  این آتش را در شب سوری که همزمان  با روزهای بهیژک یا پنچه ی دزدیده بود برای گریزاندن سرما و فراخوانی گرما، آن هم بیشتر بر روی بامها می افروختند که هم شگون داشته و هم به باور نیاکانمان ، تنوره ی آتش و دود  بر بامها ، فروهرها را به خانه های  خود رهنمون می کرده است .

بابا دم این دوره شورا ها گرم .قبلی ها که همه خودشون وفک وفامیلشون خوردن وبرای هیو هیچ گ...نخوردن

بازم این دوره ای ها که اسماشونم نمیگم  چون همه میدونن خیلی کار ها کردن حالا با بقیش کارم ندارم

یکیش این راه هیو هم زیبا هم امن و با اون چراغهاش هیومونو خیلی قشنگ کرده تازه الان هم که محرم رسیده بهش پرچم مشکی اویزون کردن که خبر از عزادار بودن هیو میده.

دومیش :مسجد جامع هیو که دارن یه حال اساسی بهش میدن

سومیش: یه تابلو گذاشتن سر سه راه روش  نوشتن هیو heev که این کار خیلی لازم بود.

چهارمیش :بقیه شم شما بگین....

ولی خداییش دمتون گرم....

يه مطلب دوست عزيزم SKYفرستاده با تشكر از ايشان .......فقط با اسم خودشSKY

هیو یک گفتگوی عاشقانه

هیو نام خدای مهربان است نشان عشقی از آن بی نشان است

هیو نام قدیم و باستانی است و این نام خدا را داستانی است
خدا را اسم اعظم کس نداند مگر آنکس هیو پیوسته خواند
نباشد از هیو نامی فراتر برای سوگماد عشق پرور
هیو یک نام عالمگیر زیباست چه غوغایی که در این واژه برپاست
هیو آواز عشق سوگماد است دل عاشق از این آواز شاد است
هیو موجی که دل را می گشاید ز اقیانوس عشق و رحمت آید
تجلی می کند در هر صدایی هیو این جلوه عشق الهی
فراسوی همه اصوات هستی ست شعف آور نوایی پر ز مستی ست
هیو جاری در آواز قناری است هیو در بانگ باران بهاری است
در آواز زلال آبشاران ترنم های باد و ساز باران
گهی در وزوز یک فوج زنبور رسا و دلگشا آید از آن دور
گهی هم در خروش موج دریاست همیشه هر کجا این صوت با ماست
در آن دم که صدای رعد پیچد به گوش دره تا از خواب خیزد
تجلی می کند صوت خداوند در آن رعد و شکوه بی همانند
هیو چون رنگ گلهای بهاری ست هیو در هر چه زیباست جاری ست
صدای سوگماد است این ترانه که با آن باز می گردی به خانه
گهی پیچد در آوای فلوتی گهی در نغمه های ریز سوتی
گهی در شاخه ها پیچد صدایش فتد از شوق هر برگی به پایش
هیو در هر صدایی هست پنهان فقط باید شوی تنظیم با آن
به یک سو زن یکایک هر صدا را دهی تشخیص تا صوت خدا را
گهی در گریه عاشق هویدا گهی در خنده ها شادی افزاsky

در ادبيات و فرهنگ تشيع ، مزار و مشهد فرزند يا فرزند زادگان آل رسول (ص) را امام زاده گويند. به گمان نگارنده اين سطور، غالب امام زادگان شريف مدفون در سرزمين ايران، همان مجاهدان علوي هستند که در تعقيب و گريزي پر ماجرا و پس از دفاع و مبارزه جانانه با عوامل سلسه هاي اموي و عباسي در مناطقي دور افتاده به شهادت رسيده اند. در کتاب « رياض الانساب » آمده است:«از فرزندان موسي بن جعفر عليه السلام در ساوجبلاغ و اطراف آن 100نفر شهيد شدند». (1) ساوجبلاغ در متون تاريخي شامل همه شهرستان نظرآباد، قسمت هايي از شهرستان کرج و بخش هاي مرکزي، چهار باغ و چندار شهرستان ساوجبلاغ (از توابع استان تهران) و بخش هايي از شهرستان آبيک(از توابع استان قزوين) بوده که بر اساس بررسي کارشناسان سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري حدود34 امام زاده در دشت ساوجبلاغ فعلي مدفون هستند. نام و محل آرامگاه سي و چهار امام زاده مورد اشاره عبارتند از : امام زاده عبدالقهار (ورده) / امام زاده بي بي خاتون (ورده) / شاهزاده علي اکبر (تکيه اغشت)/ امام زاده بي بي قزلر (اغشت)/ امام زاده کاظم (سرهه) / شاهزاده حسين (کردان)/ امام زاده بي بي نساء (کردان) / امام زاده عبدالله و صالح (چندار ) / امام زاده موسي (خوروين) / امام زاده هفت تن (آجين دوجين) / امام زاده يحيي (دوزعنبر ) / امام زاده بي بي سکينه (دوزعنبر )/ امام زاده يوسف (وشکين) / امام زاده برهان الدين (قوهه)/ امام زاده سکينه (سنقرآباد ) / امام زاده شعيب (رامجين)/ امام زاده کمال الدين (رامجين)/ امام زاده اسماعيل (زکي آباد)/ امام زاده سه تن (فشند) / بناي خاتون قيامت (فشند)/ امام زاده سليمان (خور ) / امام زاده زبيده خاتون (خور )/ امام زاده هاشم (عرب آباد کوه) / امام زاده موسي (هيو )

از تمامي دوستاني كه عكس مطلب وموضوعي در ارتباط با هيو دارن خواهشمندم آنرا بفرستن تا با نام خودشان آپ كنم.

هیـــو

بـرای کسـانـی‌کـه نمـی‌داننـد بـایـد اشـاره کنـم کـه هیـــو نـام بـاستـانـی خـداونـد است. تـرانـهٔ عشقـی بـرای خــدا. تمـام آنچـه کـه مـا مـی‌تـوانیــم احتمــالاً بـا کلمـهٔ هیـــو انجـام دهیـم این است‌کـه آنـرا زمـزمـه کنیــم و آن را مقــدس بـداریـم، زیـرا نمـایش‌گـر عشـق خـداونـد بـرای روح است و مـا روح هستیـم، نمـایش‌گـر عشـق بـی‌پـایـانـی است کـه خـالـق بـرای مخـلـوق خـویش دارد. عشـق الهـی شـرط نـدارد، بـه‌سـادگـی عشـق مـی‌ورزد. خـداونـد عشـق مـی‌ورزد، نـه بـه این دلیـل کـه مـا استحقـاقـش را داریـم یـا آن را کسب کـرده‌ایـم. چنـین نیـست بلکـه صـرفـاً بـه این جهـت کـه خـداونـد عشـق است. بنـابـراین عشـق مـی‌ورزد.

مـا روح هستیـم، مخـلوق خـداونـد. بنـابـراین او بـه مـا عشـق مـی‌ورزد، زیـرا کـه این طبیـعت اوست

از چوپاني در کوه هاي طالقان تا حکمت و عرفان در نجف اشرف : يکي از کساني که  آيت الله محمدتقي بهجت (ازعرفاي هم روزگار ما) و علامه محمدتقي جعفري ( از حکيمان معاصر ) به شاگردي اش افتخار مي کنند، عارف بلند مرتبه آقا شيخ مرتضي ديزاني طالقاني (1274-1363ق) استاد صاحب نفس حوزه علميه نجف اشرف است. علامه جعفري در حاشيه کنگره بزرگداشت شيخ هادي نجم آبادي که در سال 1376در مسجد شهر جديد هشتگرد بر گزار شد، در بين جمعي از جوانان مشتاق ساوجبلاغي اين گونه از استاد ارجمندش سخن گفت:

اين چه رويه نامبارکي است که در عرصه فرهنگ و دانش ، فقط زنده يادها احترام مي بينند و تجليل مي شوند! رسمي طاقت زدا که ره آوردي جز غربت انديشه و دانش در پي ندارد. اي کاش دست کم، حرمت و احترام زنده يادها نيز قاعده اي بي استثناء بود. زنده ياد دکتر عنايت الله شهيدي (استاد فلسفه اسلامي و پژوهشگر برجسته تعزيه) را مي توان از مصاديق همين غربت فرهنگي به شمار آورد. او از جمله پژوهشگران پرکاري بود که بسيار متواضع و فروتن بود. به گفته يکي از دوستان شفيق،  او علاوه بر درجه دکتري در رشته فلسفه، داراي درجه فوق دکتري در رشته تواضع و خاکساري بود. استاد شهيدي در 18 مرداد 1382خورشيدي بر اثر ابتلاء  به بيماري سرطان مغز در گوشه بيمارستاني واقع در شهر دود آلود تهران – در اوج تنهايي و رنج- زيست اين دنيايي را رها کرده و به عالم ديگر شتافت. فقط در دو نشريه کثيرالانتشار آن هم در صفحه ترحيم، آگهي درگذشت او درج شد! اما دريغ از يک تجليل متناسب از خدمات و تلاش هاي ماندگارش در عرصه فرهنگ و هنر ايران زمين. نگارنده اين سطور در حدود يک سال با استاد شهيدي مراوده تلفني و مکتوب داشت. پس از چاپ نخستين پژوهش روشمند و علمي استاد درباره تعزيه، تني چند از اعضاي جوان انجمن پژوهشي حکمت (نخستين تشکل مردم نهاد در شهرستان ساوجبلاغ) طرح مکتوب برگزاري همايش نکوداشتي را با هدف پاسداشت تلاش هاي فرهنگي استاد تدوين کردند. همايشي کم خرج و ساده که در سادگي و صفا شباهت فراواني با شخصيت دکتر شهيدي داشت. براي انتخاب عنوان همايش، آقاي اسماعيل آل احمد يکي از دوستان عضو انجمن تفالي به ديوان جناب حافظ زد:

درسال ۱۳۴۰در این روستا متولد شد. وی در تیر ماه ۱۳۵۷به نیروی دریایی پیوست تا از مرزهای آبی کشورمان دفاع کند تا اینکه در همین راه در ۲۲اسفند ۵۹به شهادت رسید.

اسکنان نام کوهی است در هیو و معدن زغال سنگ دارد. چاههایی که دردامنه کوه دیده میشود معلوم میکند که رگه های زغال سنگ به طرف جنوب متمایل و دو ردیف چاههایی که به فاصله چهل گز در قسمت فوقانی پائین دره واقع شده خط سیر دو رگه را نشان میدهد. 

عکس از خانم مینا معدنی

 فروشگاه لوازم خانگی و صنایع چوبی علی بابیش از ده سال سابقه عرضه جنس لوازم خانگی چوبی مبل وصندلی لوازم برقی از جمله تلویزیون یخچال و... وکلیه لوازم منزل شما میباشد.فروشگاه علی نماینده رسمی لوازم خانگیهای معتبر جهانی از جمله سامسونگ گروندیک ال جی و....میباشد.

مدیریت این فروشگاه با استفاده ازدانش جهانیدر ارائه بهترین وبه روز ترین وسائل زندگی ّشمارا در لذت بردن از زندگی یاری میکند.این فروشگاه آماده دریافت سفارشات جهیزیه عروس و سیسمونی نوزاد و لوازم پلاستیکی ولوازم چوبی وتمامی خدمات به همشهریان شهرک هیو و منطقه ساوجبلاغ میباشد.

شأن معنوي شهرستان ساوجبلاغ در عصر ظهور

در آخرالزمان به هنگام ظهور حضرت مهدي موعود (عج) حوادثي شگرف در کره خاکي رخ خواهد داد که منجر به تشکيل دولت کريمه حضرت منجي (عج) مي شود. حوادثي که بر بستر زماني و مکاني خاص خود روي خواهند داد. شهرستان ساوجبلاغ يکي از مناطقي است که بر اساس شواهد روايي و تاريخي، در آن رويداد هاي قدسي آخرالزمان رخ خواهد داد. پيش از پرداختن به شرح و بسط اين رخدادها بايد نکته مهمي را يادآوري کرد. نکته اي ظريف که ما را در فهم و تبيين دقيق اين حوادث مهم ياري خواهد کرد. واقعيت اين است که از سوي امامان معصوم مذهب تشيع، سخنان و احاديثي صادر شده است

در سپهر فرهنگي شهرستان ساوجبلاغ مي توان از حدود250 عالم و هنرمند نام برد که معروف ترين آنها عبارتنداز:فقيهان پاک سيرتي همچون ـ آيت الله سيدمحمود طالقاني: يکي از مناديان برجسته‌ي مردم سالاري ديني در انقلاب اسلامي ايران. ـ آيت الله شيخ مرتضي ديزاني : فقيه عارف و استاد حوزه‌ي علميه‌ي نجف اشرف ، کسي که علامه محمدتقي جعفري به شاگردي او افتخار مي کرد. ـ آيت الله شيخ محمدتقي برغاني (شهيد ثالث): از فقهاي برجسته‌ي قرن سيزدهم هجري قمري و مؤلف مجموعه‌ي 24 جلدي «منهج الاجتهاد».ـ آيت الله ملا محمدصالح برغاني: مؤسس مدرسه‌ي علميه‌ي صالحيه‌ي قزوين و صاحب 300 عنوان کتاب، رساله و حاشيه در فقه و ديگر علوم اسلامي ؛ کسي که بارها شجاعانه در حضور فتحعلي شاه قاجار مسئله‌ي ولايت فقها را مطرح کرد. ـ آيت الله شيخ مسيح طالقاني: از فقهاي برجسته قرن اخير. ـ ملا ابراهيم جزني: فقيه و حاکم شرع طالقان و ساوجبلاغ در عصر کريم خان زند